الضَّمائِرِ ، فَلا تَوازَرُونَ وَ لاتَناصَحُونَ وَ لاتَباذَلُونَ وَ لاتَوادُّونَ . « 1 » شما بر مبناى دين خدا برادر هستيد ، چيزى جز آلودگى درون‌ها و بدى نيّت‌ها شما را از هم جدا نكرده ، به اين لحاظ يكديگر را يارى نمىدهيد و خيرخواهى نمىكنيد و به هم بذل و بخشش نداريد و با يكديگردوستى نمىكنيد . اين حالات از آثار علاقمندى افراطى به دنيا و آرزوهاى نفسانى است كه عدّه‌اى به اندك مال دنيا شاد مىشوند و نگران بازپرسى از عملكرد خود در آخرت نمىباشند . بنابراين بايد براى پالايش درون به سفارش امام على عليه السلام كه از سخنان رسول اللّه صلى الله عليه و آله گرفته‌اند توجه نمود كه فرمود : طُوبى لِمَنْ ذَلَّ فى نَفْسِهِ وَ طابَ كَسْبُهُ وَ صَلَحَتْ سَريرَتُهُ ، وَ حَسُنَتْ خَليقَتُهُ . « 2 » خوشا به حال كسى كه نزد خود خوار و كسبش پاك و باطنش شايسته و اخلاق نيكوست . 7 - افراط در شهوت شهوت به معناى ، اشتها ، خواستن ، ميل ، ميل به غذا و ميل به شهوت جنسى آمده است . خواسته و ميلى كه خداوند بزرگ از باب مصلحت در وجود انسان قرار داده در صورتى كه با تعاليم وحى و قواعد تربيتى انبيا و ائمهء طاهرين و حكما و عرفا كنترل نشود و در اين عرصه‌گاه ، رياضت شرعيّه براى خرج شدن ميل در امور مثبته تحمّل

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 112 . ( 2 ) - نهج البلاغه : حكمت 123 .